بليله به فارسى « بليله » و در كتب طب سنتى « بليلج » و به هندى « باهرا » گفته مىشود . به فرانسوى آن را از انواع Myrobalan و به انگليسى Belleric myrobalan گويند . ميوهء درختى است كه درخت آن از خانوادهء Combretaceae جنس Terminalia مىباشد و نام علمى آن Terminalia bellirica ( Gaertn . ) Roxb . و مترادفهاى آن T . belerica Roxb . و T . laurinoides Teijsm . Binn . مىباشد . در مدارك گياه‌شناسان هندى نام اصلى گياه را T . belerica Roxb . ذكر مىكنند . مشخصات مشخصات گياه تقريبا همان است كه براى درخت هليله ذكر شد . درختى است بزرگ و برگهاى آن عريضتر از برگ انبه و ميوهء آن كه بليله مىباشد كمى دراز تخم‌مرغى سر آن باريك ، پوست آن زرد غبارى و نازكتر از پوست هليله است . قسمت مستعمل در طب سنتى پوست و قسمت بيرون از دانه ، بليله است . اين درخت در اغلب جنگلهاى مرطوب هند مىرويد . تركيبات شيميايى بليله در حدود 17 درصد مادهء تانن دارد [ G . I . M . P ] . و در ميوهء تازهء آن گلوكوز ، تانن و سه جزء گلوكوزيدى مىباشد [ سن و تايال ] . در ميان چوب و پوست درخت و